ನವರಾತ್ರಿ ಹಬ್ಬದ ಎರಡನೇ ದಿನ ಪೂಜಿಸುವ ತಾಯಿ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿ ದೇವಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆಷ್ಟು ಗೊತ್ತು..?

ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿ ದೇವಿಯು ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿಯ ಅವಿವಾಹಿತ ರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ತಪಸ್ಸು, ಸದ್ಗುಣ ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಹೆಸರು “ಬ್ರಹ್ಮ” ದಿಂದ ಬಂದಿದೆ, ಅಂದರೆ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು “ಚಾರಿಣಿ” ಎಂದರೆ ಅದನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವವಳು. ಅವಳು ಬಲವಾದ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ, ನಿರ್ಣಯ ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ. ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿಯು ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಜಪಮಾಲೆ (ಜಪಮಾಲೆ) ಮತ್ತು ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಕಮಂಡಲವನ್ನು (ನೀರಿನ ಮಡಕೆ) ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬರಿಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವಳ ಶಕ್ತಿಯು ಮಂಗಳ ಗ್ರಹವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ, ಇದು ಶಕ್ತಿ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಅದೃಷ್ಟವನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ.

ಹಿಂದೂ ಪುರಾಣಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿ ದಕ್ಷ ಪ್ರಜಾಪತಿಗೆ ಜನಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ಭಗವಾನ್ ಶಿವನನ್ನು ತನ್ನ ಪತಿಯಾಗಿ ಗೆಲ್ಲಲು ತೀವ್ರವಾದ ತಪಸ್ಸು (ತಪಸ್ಯ) ಮಾಡಲು ಈ ರೀತಿಯ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು. ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಹವಾಮಾನ ವೈಪರೀತ್ಯಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಲ್ವದ ಎಲೆಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು, ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಹಸಿರು ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಬದುಕಿದಳು. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಅನ್ನ, ನೀರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅಚಲ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಪಸ್ಸು ಮುಂದುವರಿಸಿದಳು.

ಅವಳ ಸಮರ್ಪಣೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವಳ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ಅವಳಿಗೆ ಶಿವನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುವ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿ ದೇವಿಯ ತಪಸ್ಸಿನ ಈ ಕಥೆಯು ನಿರಂತರತೆ, ಸ್ವಯಂ ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗದ ಸ್ಪೂರ್ತಿದಾಯಕ ಕಥೆಯಾಗಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಆಕೆಯ ತಂದೆ ದಕ್ಷನು ಭಗವಾನ್ ಶಿವನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿ (ಸತಿಯಾಗಿ) ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪತಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ತಂದೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವುದಾಗಿ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದಳು.